Narzędzia dostępności

Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Dodatkowe narzędzia

Poniedziałek, 30 sierpnia 2021

41. rocznica powstania NSZZ „Solidarność” i podpisania Porozumień Sierpniowych w Szczecinie

Uczestnicy i Organizatorzy

uroczystości 41. rocznicy

powstania NSZZ „Solidarność”

i podpisania Porozumień Sierpniowych

w Szczecinie

 

 

Szanowni Przedstawiciele Władz Państwowych i Lokalnych!

Wielce Szanowni Uczestnicy strajku w Stoczni Szczecińskiej w sierpniu 1980 roku!

Szanowny Panie Przewodniczący, Szanowni Działacze i Członkowie NSZZ „Solidarność”!

Drodzy Młodzi Stypendyści!

Szanowni Mieszkańcy Szczecina!

 

Pragnę serdecznie pozdrowić uczestników i organizatorów uroczystości z okazji przypadającej dzisiaj 41. rocznicy podpisania porozumienia szczecińskiego, pierwszego z czterech historycznych porozumień sierpniowych. To wydarzenie o wielkiej wadze, zasługujące na wdzięczną pamięć wszystkich Polaków.

 

Solidaryzując się ze swoimi kolegami ze Stoczni Gdańskiej, do strajku przystąpili robotnicy ze Stoczni Szczecińskiej i Stoczni Remontowej Parnica. W ich ślady poszły wkrótce tysiące pracowników z ówczesnego województwa szczecińskiego. Reżim, który tak brutalnie potraktował robotników w roku 1970 i 1976, tym razem ustąpił przed ich determinacją. To tu, w Szczecinie, w wyniku długich negocjacji po raz pierwszy postanowiono o tworzeniu niezależnych, samorządnych związków zawodowych. Był to niezwykle ważny krok na rozpoczynającej się wówczas drodze ku Polsce w pełni wolnej i demokratycznej.

 

Dziękuję wszystkim mieszkańcom tej pięknej, piastowskiej ziemi, którzy tak wtedy, jak i dzisiaj służą dobru wspólnemu. Dziękuję osobom, instytucjom i organizacjom, które przyczyniły się do odsłonięcia szczecińskiego pomnika patrona Solidarności, bł. księdza Jerzego Popiełuszki oraz wsparły fundusz stypendialny im. Longina Komołowskiego. Serdecznie gratuluję uzdolnionym uczniom, którzy je dzisiaj otrzymują. Ufam, że ich przyszłe osiągnięcia zawodowe oraz nieustająca pamięć o wielkim zrywie Polaków sprzed ponad 40 lat będą umacniać naszą narodową dumę oraz pomyślność Rzeczypospolitej.

 

Szanowni Państwo!

 

Wydarzenia sierpnia 1980 roku to jeden z przełomowych momentów w dziejach naszej Ojczyzny. Były wspaniałym triumfem wolności i solidarności, dwu ideałów tworzących rdzeń polskiego etosu narodowego i państwowego. Niezgoda na niesprawiedliwość, niewolę, poniżenie i przemoc, trudy życia w ustroju ignorującym podstawowe ludzkie potrzeby i aspiracje, a wreszcie nadzieja, którą rok wcześniej tchnął w swoich rodaków papież Jan Paweł II – wszystko to przyczyniło się do rozwoju zdarzeń, które odmieniły Polskę i Polaków. Do akcji protestacyjnych przystąpiło ponad 700 tysięcy pracowników z blisko 700 zakładów w prawie całym kraju. Wsparli strajkujących w Gdańsku i Szczecinie, ponieważ poczuli ogromną siłę płynącą z jedności. Siłę, która przeraziła funkcjonariuszy komunistycznego reżimu i zmusiła ich do uznania robotniczych postulatów.

 

Uczestnicy strajków zażądali respektowania elementarnych praw pracowniczych, większej swobody i samorządności w zarządzaniu przedsiębiorstwami, a przede wszystkim możliwości tworzenia wolnych, niezależnych od władzy związków zawodowych. Oczekiwania te wyrażały myśl stanowiącą istotę demokracji: nic o nas bez nas. Najważniejszą konsekwencją wydarzeń sierpnia 1980 roku było powstanie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Związku, który przerodził się w fenomen na skalę światową, który zasłynął jako oddolny, dziesięciomilionowy ruch społeczny działający otwarcie w państwie komunistycznym. Stał się wspólnotą, która dała głos oraz poczucie wolności i godności wielu różnym środowiskom społecznym i zawodowym. Wkrótce dołączyli do nich reprezentanci polskiej wsi, o czym przypomina 40. rocznica wywalczonej strajkami rejestracji NSZZ „Solidarność” Rolników Indywidualnych.

 

Szczególnym świętem odradzającej się polskiej wolności był I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność”, obradujący równo cztery dekady temu w gdańskiej hali Olivia. Czułem się jak w 1918 r., w pierwszym polskim parlamencie (…) Wszyscy chcieli się wygadać po 40 latach milczenia (...) lecz kiedy dochodziło do głosowania, zdrowy rozsądek zwyciężał – wspominał delegat Regionu Mazowsze Zbigniew Romaszewski. Tamto historyczne zgromadzenie było świadectwem, że w sprawach najważniejszych, dotyczących dobra wspólnego i przyszłości kraju, Polacy potrafią się porozumieć. Blisko 900 delegatów uchwaliło wtedy szereg ważnych dokumentów. Była wśród nich „Uchwała programowa”, z jej znaczącą częścią VI pt. „Samorządna Rzeczpospolita” oraz „Deklaracja I Zjazdu Delegatów”, której pierwsze zdanie brzmiało: Celem nadrzędnym NSZZ „Solidarność” jest tworzenie godnych warun­ków życia w gospodarczo i politycznie suwerennej Polsce. Szerokim echem w świecie odbiło się też „Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej” – odezwa wzywająca do pokojowej walki o wolne związki zawodowe, skierowana do robotników w Związku Sowieckim i innych krajach bloku komunistycznego. Apel ten opierał się na przekonaniu, że wolność, demokracja i szacunek dla prawa powinny być płaszczyzną porozumienia i współpracy między narodami naszej części Europy.

 

Jestem przekonany, że dziedzictwo Sierpnia 1980 roku jest i pozostanie dla nas cenną inspiracją. Niech wolnościowy, braterski, na wskroś polski duch tamtych pamiętnych wydarzeń towarzyszy nam na co dzień. A szczególnie w chwilach, gdy razem decydujemy o losie Rzeczypospolitej.

 

 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Andrzej Duda

Poleć znajomemu